خانه » تغییرات آب و هوا
علم و طبیعت

تغییرات آب و هوا

اطلاعات اخیر در مورد تغییراتِ آب و هوا

تغییرات آب و هوا یک موضوع گسترده است  و شامل تغییرات دوره ای (آب و هوای زمین) می شود و عوامل آن نیروهای طبیعی (حرکت قاره ها، تغییر در انحراف محور زمین و عوامل بیولوژیکی، شیمیایی و زمین شناسی دیگر) و فعالیت های مختلف انسانی(سوزاندن سوخت های فسیلی و ایجاد تغییرات در پوشش زمین و تنوع زیستی) هستند.

تغییرات آب و هوا فرایندی است که از زمان شکل گیری زمین ( 4.6 میلیارد سال پیش) تاکنون ادامه داشته است

با این وجود تنها در صد سال اخیر می توان تاثیر فعالیت های انسانی در هدایت مسیر آب و هوای جهانی و منطقه ای را به وضوح دید.

کربن،کلید درک تغییرات آب و هوایی است. پس از بازدم حیوانات، کربن توسط تنفس گیاه و هوازدگی جذب می شود.

سپس با هیدروژن ترکیب شده و یک هیدروکربن را به وجود می آورد که می تواند برای تولید حرارت و انرژی در صنعت و خودرو ها سوزانده شود.

این ماده عنصر کلیدی در دو گاز گلخانه ای مهم یعنی، دی اکسید کربن (CO2( تولید توسط احتراق) و متان (CH4) است (که منابع مختلفی دارد از جمله کشتزار های برنج، فضولات حیوانی، گاز طبیعی و تالاب ها).

در سال 1896، یک شیمیدان سوئدی به نام سوانت آرنیوس اولین مدلی که نفوذ دی اکسید کربن در جو را در نظر می گرفت ساخت. قانون کلی که از این مدل پدید آمد نشان داد اگر در تصاعد هندسی مقدار CO2 افزایش یا کاهش یابد ، درجه حرارت به دنبال  آن در تصاعد حسابی افزایش یا کاهش می باید.

از زمان آرنیوس، غلظت CO2 در اتمسفر به بیش از 70 درصد ( بیش از 400 ppm در سال 2016)رسیده است.

با چنین افزایش چشمگیری در غلظت CO2  در یک دوره کوتاه، دانشمندان می ترسند پس از مدتی دمای هوا افزایش یابد و مردم نتایج آن را تجربه کنند.

اواخر قرن بیستم شواهد استارک در مورد تغییر آب و هوا در مقیاس منطقه ای و جهانی ظاهر شد و کاهشِ یخ قطب شمال و گرم ترین میانگین های دمای سطح جهانی را از 2000 تاکنون نشان می داد.

در نتیجه ، کنترل انتشار کربن و دیگر گازهای گلخانه ای به یک اولویت جهانی تبدیل شده است. توافقنامه 2015 پاریس، مانند توافقنامه 1997 کیوتو، برای کنترل و کاهش غلظت گازهای گلخانه ای در جو طراحی شده است.

هدف نهایی توافقنامه پاریس ارائه یک ساز و کار قانونی بود تا با آن کشورها میزان دقیق گازهای گلخانه ای را تنظیم و کنترل کنند تا درجه حرارت در لایه پایین جو زمین زیر آستانه بحرانی 2 درجه سانتی گراد حفظ گردد. این توافق در 4 نوامبر 2016 به طور کامل قانونی و الزام آور شد.

 

 

نظر بدهید
نظر خود را در این قسمت با ما به اشتراک بگذارید