خانه » مراسم اسکار
تاریخ و تقویم فیلم ، کتاب و موزیک هنر و هنرمندان

مراسم اسکار

مراسم اسکار ، تاریخچه و جوایز

 

این مراسم هر سال در آمریکا برگزار می شود و میزبانِ آن، آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک، برای تقدیر از بهترین آثار صنعت سینمای آمریکا وجهان جوایزی در نظر گرفته است به گروه های مختلف برندگان یک کپی از تندیس، که به طور رسمی جایزه اسکار شایستگی نامیده می شود، اهدا می شود.

 

اولین بار در سال ١٩٢٩

 

ین مراسم اولین بار در سال ١٩٢٩ در هتل هالیوود روزولت برگزار شد. مراسسم آکادمی اولین بار در سال ۱۹۳۰ در رادیو و بعد ها در سال ۱۹۵۳ برای اولین بار در تلویزیون پخش شد. امروز در بیش از دویست کشور دنیا این مراسم به طور زنده پخش می شود و به صورت آنلاین نیز در دسترس است.

اسکار آخرین قدیمی ترین مراسم اهدای جوایز در بخش سرگرمی است. جایزه معادل اسکار در بخش تلویزیون امی، در بخش تئاتر جایزه تونی و در زمینه موسیقی گِرمی است. در ٢٨فوریه ٢٠١۶هشتاد و هشتمین دوره جوایز مراسم اسکار به میزبانی کریس راک کمدین آمریکایی در سالن تئاتر دالبی هالیوود( لس آنجلس) برگزار شد.

 

تاریخ اسکار

 

اولین مراسم اسکار در ۱۶ می ۱۹۲۹ طی یک شام خصوصی در هتل روزولت هالیوود با حضور ۲۷۰ تماشاگر برگزار شد. بهای بلیت مراسم بعدی که در هتل میفر برگزار شد ۵ دلار بود. طی سال‌های ۱۹۲۷–۱۹۲۸ برای گرامی داشت فعالیت آن ها ۱۵ تندیس به بازیگران، کارگردانان و دیگر عوامل صنعت فیلم سازی اهدا شد. مراسم پانزده دقیقه طول کشید.

اسامی برندگان از سه ماه قبل اعلام می‌شد. هر چند این رویه در دومین مراسم اسکار در سال ۱۹۳۰ تغییر کرد. از آن زمان تا پایان ۱۰ سال اول، نتایج شب برگزاری مراسم برای انتشار عمومی به روزنامه‌ها فرستاده می‌شد. این شیوه تا زمانی که لس آنجلس تایمز نام برنده‌ها را قبل از شروع مراسم اعلام کرد ادامه یافت. در پی آن، آکادمی از سال ۱۹۴۱ اسامی برندگان را در نامه‌ای مهر و موم شده اعلام ‌کرد.

 

موسسات

 

اولین برنده اسکار بهترین بازیگر مرد امیل یانینگز بود. او برای نقش آفرینی در فیلم‌های آخرین فرمان و راهی که همه می‌روند اسکار را از آن خود کرد. او باید پیش از مراسم به اروپا باز می‌گشت از این رو آکادمی موافقت کرد با زودتر جایزه اش را به او اهدا کند. این موضوع باعث شد او نخستین برنده جایزه اسکار در تاریخ شود.

در آن زمان، در طول دوره مقدماتی برندگان برای فعالیت های خود در یک دسته بندی خاص معرفی می شدند. به عنوان مثال، جنینگز برای دو فیلمی که در آن ها حضور داشت جایزه مراسم را دریافت کرد و جانت گینور بعد ها با حضور در سه فیلم توانست جایزه اسکار را به دست آورد. بعد از چهارمین مراسم این سیستم تغییر کرد و بازیگرانِ حرفه ای برای حضور در تنها یک فیلم خاص برنده جایزه می شدند.

در بیست و نهمین مراسم که در ۲۷ مارس ۱۹۵۷ برگزار شد بخش انتخاب بهترین فیلم خارجی زبان نیز اضافه شد. تا آن زمان از این فیلم ها با جایزه دستاورد خاص تقدیر می شد. در هفتاد و چهارمین مراسم که در سال ۲۰۰۲ برگزار شد، اولین جایزه اسکار بهترین انیمیشن نیز اهدا گردید. از سال ۱۹۷٣ تصمیم گرفته شد مراسم اهدای جوایز با جایزه بهترین فیلم به پایان برسد.

 

نامگذاری اسکار

 

در مورد ریشه نام اسکار اختلاف نظر وجود دارد. در بیوگرافی بت دیویس(رییس سابق آکادمی) عنوان شده او نام اسکار را از نام همسر اولش هارمون اسکار نلسون جونیور(رهبر ارکستر) برداشته است. در سال ۱۹۳۱ مارگارت هریک  دبیر اجرایی آکادمی برای اولین بار تندیس را دید و تندیس او را به یاد «عمو اسکارش»  انداخت. سیدنی اسکُلسکای (مقاله نویس) در زمان نامگذاریِ هریک حضور داشت و در مقاله‌اش نوشت: کارکنان با علاقه تندیس معروف خود را اسکار نامیدند.

ادعای دیگر در مورد انتشار نام اسکار به مقاله مجله تایم در مورد ششمین مراسم اسکار در سال ۱۹۳۴ برمی‌گردد. در ۱۹۳۶ جایزه  آکادمی توسط بت دیویس دریافت شد. آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک در سال ۱۹۳۹ رسماً جایزه را اسکار نامید. در جایی دیگر آمده النور لیلبرگ نروژی-آمریکایی مدیر اجرایی لوییز بی. مایر نخستین تندیس را دید و گفت: به نظر شاه اسکار دوم (اسکار فردریک شاه سابق نروژ و سوئد میرسه. در پایان روز پرسید: باید با اسکار چیکار کنیم، بذاریمش تو گاوصندوق؟ و این نام بر رویش ماند.

اوایل سال ١٩٣٢ والت دیزنی نیز از آکادمی اسکار تشکر کرد. در سال ١٩٣٩ این جایزه توسط آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک به طور رسمی “اسکار” نامیده شد.

 

برای جلوگیری از شناسایی برندگان اسکار پیش از اجرای مراسم، مجسمه اسکاربر روی شاسی خالی سوار است. تا سال ٢٠١٠، انتظار می رفت پس از مراسم برندگان مجسمه خود را به آکادمی بازگردانند و چند هفته صبر کنند تا نام آن ها بر روی مجسمه حکاکی شود. از سال ٢٠١٠ ،
برندگان می توانستند پلاک هایی که نام شان بر روی آن ها حکاکی شده بود را در مراسم فرمانداری (که بلافاصله پس از مراسم اسکار برگزار می شود) دریافت کنند.
در سال ٢٠١٠ شرکت ار اس اوونز صدو نود و هفت پلاک حکاکی شده را پیش از اجرای مراسم (با نام هر برنده بر روی آن ها) مهیا نمود.

 

تملک جایزه اسکار

 

از سال ۱۹۵۰ طبق قانون، برنده‌ها یا وارثان آن ها نمی‌توانند بدون پیشنهاد اولیه ی فروش تندیس به آکادمی به قیمت ۱ دلار، نسبت به فروش آن اقدام کنند. اگر برنده این شرایط را نپذیرد آکادمی تندیس را نزد خود نگه می‌دارد. جوایز آکادمی که این توافق نامه شامل شان نمی شد، در مزایده‌های عمومی و معاملات خصوصی به قیمت‌های شش رقمی(دلاری) فروخته شدند.

در دسامبر ٢٠١١، جایزه اسکار اورسن ولز (در سال١٩٤١) برای همشهری کین (بهترین فیلم نامه) به حراج گذاشته شد و در ٢٠ دسامبر ٢٠١١ در یک حراج آنلاین به مبلغ هشتصدو شصت و یک هزار دلار آمریکایی به فروش رسید.

هارولد راسل برای تامین هزینه‌های درمانی همسرش، جایزه اسکار خود را در سال ۱۹۹۲ به فروش می گذارد. در یک تصمیم بحث برانگیز، او اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای بهترین سالهای زندگی ما را در مزایده هرماندارویک به حراج می گذارد و در تاریخ ۶اوت سال ۱۹۹۲ این جایزهبه یک مجموعه دار خصوصی  در نیویورک فروخته می شود.

راسل از کار خود دفاع کرده و می گوید:” نمی دانم چرا کسی باید از من انتقاد کند. سلامت همسر من از دلایل احساسی بسیار مهم تر است. فیلم من حتی اگر اسکارم نباشد اینجا باقی خواهد ماند.”

با اینکه اسکار در مالکیت برنده آن است نمی توان آن را در بازار آزاد معامله کرد. در سال ۱۹۸۹ نوه مایک تاد قصد داشت تندیس اسکار او را  به یک کلکسیونر بفروشد اما موفق نشد و آکادمی در دعوای حقوقی برنده شد و جایزه را پس گرفت. با وجود این که معاملات فروش جوایز اسکار موفق هستند، تعدادی از خریداران این جوایز را به آکادمی بازمی گردانند تا آن‌ها را در گنجینه خود نگاه دارد.

 

رای دهندگان

 

آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک یک سازمان افتخاری و حرفه ای است که در سال ٢٠١٢ اعضای آن پنج هزارو هفتصد نفر بودند.

عضویت آکادمی به شاخه های مختلف تقسیم می شود. هر شاخه نماینده یک رشته مختلف در تولید فیلم است. بیشترین رای گیری مربوط به بازیگران است (22 درصد کل آکادمی). رای های هفتاد و سه مراسم جوایز سالانه گذشته توسط شرکت حسابرسی پرایس واتر هاوس کوپرز تایید شده است.

تمام اعضای آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک باید برای پیوستن به برد سرپرست ها دعوت شوند. واجد شرایط بودن می تواند از طریق نامزدی رقابتی میسر شود. ممکن است فردی در زمینه ای غیر از تصاویر متحرک شرکت کند و نامزد شود.

درخواست های عضویت جدید به طور سالانه در نظر گرفته می شوند. آکادمی عضویت در مجموعه خود را برای عموم فاش نمی کند، اگر چه به تازگی نام کسانی که به آکادمی دعوت شده اند در مطبوعات منتشر شده است.

در سال ٢٠٠٧ اعلام شد این مجموعه شش هزار عضو رای دهنده دارد. با افزایش تعداد اعضا، سیاست های سختگیرانه تر اندازه این گروه را از آن به بعد ثابت نگه داشت.

در سال ٢٠١٢، در نتایج حاصل از یک مطالعه توسط لس آنجلس تایمز ،تفکیک دموگرافیک(جمعیت) هشتاد و هشت درصد از اعضای رای دهندگان نشان داده شد. از پنج هزار و صد رای دهنده فعال ٩٤٪ قفقازی، ٧٧٪ مرد و ۵٤ درصد  زیر 60 سال بودند. ٣٣٪ اعضای رای دهنده نامزد های سابق (١٤٪) و برندگان (١٩٪) هستند .

 

قوانین اسکار

 

بر اساس قوانین ۲ و ۳ مجموعه قوانین رسمی جوایز آکادمی، یک فیلم باید از نیمه شب اول ژانویه تا پایان نیمه شب ۳۱ دسامبر سال قبل برای هفت روز متوالی در لس آنجلس، کالیفرنیا نمایش داده شود تا برای شرکت در مراسم واجد شرایط باشد (به استثنای بهترین فیلم

خارجی زبان). برای مثال مهلکه برنده بهترین فیلم سال ۲۰۰۹ شد اما این فیلم در سال ۲۰۰۸ پخش شد اما شرایط کافی برای شرکت در اسکار ۲۰۰۹ را نداشت زیرا نمایش آن در لس آنجلس از نیمه سال ۲۰۰۹ آغاز شد.

بنابراین مجبور شد در اسکار ۲۰۱۰ شرکت کند. فیلم های خارجی باید زیرنویس انگلیسی داشته باشند و هر کشور می تواند سالانه تنها یک فیلم را برای شرکت در مراسم ارسال کند. طبق قانون دوم، فیلم باید حداقل ۴۰ دقیقه بوده و در نسخه ۳۵ یا ۷۰ میلیمتری یا با فرمت

دیجیتالی ۲۴ یا ۴۸ فریم تهیه شود و وضوح آن باید بیشتر از ۱۲۸۰×۷۲۰ باشد.

 

فهرست نامزدهای

 

تولیدکنندگان باید فرم اطلاعات و اعتبارات رسمی فیلم خود را قبل از مهلت نهایی به صورت آنلاین ارسال کنند؛ در غیر این صورت فاقد شرایط لازم برای شرکت در مراسم اسکار خواهند بود.

در اواخر دسامبر فهرست نامزدهای واجد شرایط برای تقریبا ۶۰۰۰ عضو فعال فرستاده می‌شود. اعضای گروه‌های مختلف افراد مربوط به حوزه خود را به عنوان نامزد انتخاب می‌کنند (کارگردانان به کارگردانان رای می‌دهند، نویسندگان به نویسندگان، بازیگران به بازیگران و غیره)

. به استثنای فیلم‌های خارجی، مستند و انیمیشن که همه توسط کمیته‌ای ویژه از اعضای تمام حوزه‌ها انتخاب می شوند. در بخش ویژه انتخاب بهترین فیلم، تمامی اعضا صلاحیت دارند نامزدها را انتخاب کنند.

در تمام گروه های اصلی، تنها یک رای قابل قبول است و هر یک از اعضا طی یک رای پنج نامزد (ده رای برای بهترین فیلم) را انتخاب می کنند. در گروه های خاص، از جمله فیلم های خارجی، مستند و فیلم انیمیشن، نامزد ها توسط یک کمیته ویژه از اعضای تمام شاخه ها انتخاب

می شوند. در اغلب دسته ها برنده از میان نامزدهایی که رای اکثریت اعضا را کسب کرده است انتخاب می شود.

 

سیستم رای گیری

 

از سال ٢٠٠٩، برنده بهترین فیلم توسط یک سیستم رای گیری خاص انتخاب می شود.

کمپانی های تولید فیلم برای بازاریابی رای دهندگان و رای به نامزد های بهترین فیلم میلیون ها دلار هزینه می کنند و در تلاش اند شانس خود را برای دریافت اسکار و دیگر جوایز افزایش دهند. آکادمی برای محدود کردن مبارزات آشکار اعضای آن به اجرای قوانینی می پردازد.

در این آکادمی عضوی وجود دارد که شیوه های مجاز و مجازات ها را تعیین می کند. به عنوان مثال، یکی از تولید کنندگان نامزد بهترین فیلم سال ٢٠٠٩(فیلم مهلکه) زمانی که ازهمکاران خود خواست به فیلم او رای دهند در دسته تولید کنندگان رد صلاحیت شد.

 

امتناع از دریافت جایزه

 

برندگانِ منتقدِ مراسم، دریافت جوایز اسکار را تحریم کرده و آن را رد می کنند. برای اولین بار دادلی نیکولز این کار را انجام داد. نیکولز هشتمین مراسم آکادمی  را به دلیل اختلاف بین آکادمی و انجمن نویسندگان تحریم کرد. جورج سی اسکات دومین فردی بود که در چهل و سومین مراسم اسکار از دریافت جایزه خود امتناع کرد.

اسکات آن را “رژه گوشت ” نامید و گفت به هیچ بخشی از آن احتیاج ندارد. سومین فرد مارلون براندو بود که با استناد به تبعیض درصنعت فیلم و بدرفتاری با بومیان آمریکا از دریافت جایزه خود (برای بهترین بازیگر نقش اول مرد در پدرخوانده) خودداری کرد. در چهل و پنجمین مراسم اسکار، براندو زنی بومی را برای خواندن متن یک سخنرانی پانزده صفحه ای  که جزئیات انتقادهای او را در برداشت فرستاد.

 

مطالب مربوط

( تاریخچه گلدن گلوب )

نظر بدهید
نظر خود را در این قسمت با ما به اشتراک بگذارید